Najważniejszą konsekwencją osteoporozy są złamania określane mianem niskoenergetyczych czyli takich, które powstały w wyniku niewielkiego urazu najczęściej upadku z wysokości własnego ciała. Wśród przyczyn złamań wymienia się także cukrzycę typu 2 niemniej przyczyny złamań u tych pacjentów nie są jasne. Prezentowane badanie przeprowadzono w Szwecji w latach 2013-2016. W grupie 3008 kobiet w wieku 75-80 lat (w tym było 294 osoby z cukrzycą) zebrano wszechstronne dane, w tym wyniki badań densytometrycznych oraz ocenę sprawności fizycznej. Generalnie, pacjentki z cukrzycą miały lepsze wyniki densytometryczne o około 5% niż pozostałe osoby oraz sprawność gorszą o około 10% niż pozostałe pacjentki. W czasie 7-letniej obserwacji zanotowano 1071 złamań, w tym 232 złamania biodra. Ogólne ryzyko złamań było u pacjentek z cukrzycą większe o 25% niż w grupie bez cukrzycy.
Wnioski praktyczne
Pacjentki z cukrzycą typu 2 należą do grupy osób o podwyższonym ryzyku złamań osteoporotycznych. Podstawową przyczyną złamań są zaburzenia sprawności co wiedzie do występowania upadków. W celu skutecznej prewencji złamań należy w pierwszej kolejności monitorować stan funkcjonalny. Najprostszym kryterium takich zaburzeń jest występowanie upadków. Stąd należy zawsze, na każdej wizycie pytać o występowanie upadków minionym roku. Każdy upadek powinien stanowić swego rodzaju alarm i skłaniać do szczegółowej oceny lekarskiej. |
